Na een abrupt einde aan mijn vorige bericht, omdat de volledige groep opeens het hotel uit liep om naar de trein te gaan, nog even een vervolg.
Na de groepslunch fietsten we met een klein groepje door naar een berg voor modderbaden en hotsprings. Wellicht wat naief, maar ik had iets van een modderpoel naast een berg verwacht (maar bij nader inzien zegt 'mudcave' ook wel iets..). Na te hebben omgekleed in een schuur, werden we naar een bootje geloodst om de berg in te varen. Bouwvakkershelmen verplicht (dus wij keken elkaar verschrikt aan). Na een paar minuten steeds verder de berg in te varen, dienden we uit te stappen om nog een stukje verder te lopen. Dat betekende een best wel lange wandeling via steile, glibberige trappen (naar beneden en boven), door erg lage tunnels en over enigszins normale paden. Het had iets weg van LOTR, maar zonder de matchende outfits (bikini's, slippers en bouwvakkershelmen). Gelukkig had ik mijn bril ook alvast afgedaan en achtergelaten, dus het was echt een spannende wandeling.
Uiteindelijk kwamen we uit bij het modderbad. Een ondiep, natuurlijk zwembadje vol koude modder. Om erin te komen was naar (koud), maar eenmaal erin was het fantastisch. Er zijn dan ook leuke foto's gemaakt van ons vijven, totaal bruin en glimmend, door de modder drijvend. Na eventjes daarin te hebben rondgedobberd, doorgelopen naar de baden om af te spoelen. Dat was inderdaad wel nodig, er kwam een hoop bruin van ons af (vooral haren, oren en bikini's hebben de neiging veel modder op te nemen en lastig los te laten). Tot slot naar de hotspring; erg fijne, relaxede warmwaterbaden. Tot onze spijt werden we daar ook op een gegeven moment weer uitgebonjourd en moesten we het hele eind terug lopen, varen en fietsen naar het hotel in YangShuo. Daar toch nog maar even lang gedouched (al het water kleurde bruin) en met z'n vijven gegeten, voordat we met de hele groep naar een 'lightshow' zouden gaan. Het gaat eigenlijk over een of ander festival, maar buitenlanders noemen het een lichtshow, doordat ze alleen de mooie lichteffecten begrijpen.
We werden verdeeld over twee busjes en zouden door de chauffeurs naar de ingang worden gebracht. Onze chauffeur bracht ons voor de ingang naar een Chinese dame. Terwijl het om ons heen steeds drukker werd met aziatische toeristen, werd onze dame steeds meer gestressed. Alle bezoekers werden in groepen verdeeld die onder begeleiding van gidsen naar binnen werden gebracht. Onze groep bleef echter almaar voor de ingang staan. Op een gegeven moment begon de tijd toch wel te dringen en werden we een beetje geirriteerd. Toen vertelde de dame ons dat het theater vol was en dat we ieder 120 yuan extra moesten betalen voor VIP-plaatsen. Dat weigerden we, aangezien we al hadden betaald voor plaatsen. Na een hoop gedoe en een betaling van 20 yuan p.p. werden we door een andere gids naar binnen gebracht (we moesten rennen). Eenmaal in het park waar het theater was, liep onze gids weg. Wij stonden radeloos om ons heen te kijken en vroegen onszelf af hoe dit in vredesnaam had kunnen gebeuren, toen hij weer terugkwam, ons kaartjes in de hand duwden en weer weg renden. Nog steeds geen idee waar we heen moesten, liepen we maar achter de massa aan het park door. Uiteindelijk het theater gevonden, waar we nog net op tijd onze plaatsen vonden: de allerachterste (duidelijk niet de VIP-plaatsen). Ondanks dat we dus vrij weinig van de acteurs zelf konden zien, hadden we wel een mooi overzicht over de volledige show: inclusief verlichte bergen, veel boten met lantaarns, verlichte rijen met mensen en nog veel meer moois.
De terugweg ging overigens wel goed. En de andere groep had nergens last van gehad.

De volgende dag vroeg opgestaan voor de 'cursussen' die we konden doen. Ik had met vier anderen kung fu uitgekozen (alternatieven: chinees schilderen en calligraferen). We werden door een klein chinees mannetje in een wit gewaad opgehaald en naar het park gebracht, waar hij heel enthousiast ons de beginselen van de kung fu uitlegde en leerde. We leerden de 20 stappen (inclusief punches, kicks e.d.): 10 verschillende stappen, eerst de ene kant op en daarna precies het omgekeerde de andere kant op. Zoals verwacht was ik enigszins dramatisch, maar het was erg leuk om te proberen (en iemand moet uiteindelijk de foto's maken). Op het einde deed onze leraar nog even voor hoe het zou moeten zijn geweest en dat zag er supergaaf uit.

Na een uurtje te hebben geschopt, geslagen, slangenstappen, klauwen en dat soort stoere dingen te hebben gedaan was het alweer tijd om in te pakken en naar de volgende trein te gaan richting de Yangtze. Daarover zometeen meer.

Liefs,
Mary

(ja, heel leuk om bij een engelse achternaam een makkelijke, nederlandse voornaam te bedenken, maar die is voor buitenlanders dus echt niet uit te spreken... Inmiddels begin ik te wennen aan mijn nieuwe naam)